Veulens

Jaarlijks worden bij ons 10 tot 20 veulens geboren. Ze worden vrij, in de heuvels geboren. IJslandse paarden hebben eeuwenlang voor zichzelf moeten zorgen, daardoor kunnen ze ook helemaal zelf hun veulens krijgen. Natuurlijk gaan we wel regelmatig kijken of alles goed gaat, maar in principe kunnen onze paarden het helemaal zef af. Het komt dan ook maar zelden voor dat we echt een geboorte te zien krijgen. Meestal treffen we 's ochtends vroeg een nieuw veulen in de weide aan. Bij ons worden de veulens eind mei en begin juni geboren. Dan is er voldoende gras voor de merrie's en voor de veulens zodra ze daarvan beginnen te eten.

De eerste week hebben de merrie en het veulen zowieso vrij. Daarna willen we de ervaren merrie's graag weer inzetten voor ritten en lessen met gasten. Omdat we hier door de heuvels rijden, met nauwelijks verkeer, laten we de veulens dan gewoon met hun moeder mee lopen. Na een paar weken worden de veulens echter te avontuurlijk en volgen zij hun moeder minder dicht op de voet. Vanaf dat moment moeten ze thuisblijven. Dan blijft het veulen achter bij de kudde met andere merrie's en veulens. Sommigen blijven helemaal vrijwillig achter, maar het is eigenlijk nooit een echt drama.

Als de veulens ongeveer een maand oud zijn, wordt het tijd om de dekhengst weer in de kudde te laten. We kijken dan nog eens goed met welke merrie-hengst combinatie we willen fokken en veranderen zo nodig nog de kudde samenstelling. De hengst komt dag en nacht bij 'zijn' merrie kudde te lopen. De merrie en hengst bepalen zo zelf het moment van dekken. Daardoor hebben we een heel hoog 'slagingspercentage', maar weten we niet precies wanneer en hoeveel veulens er geboren zullen worden.

In het begin van de winter wordt het tijd om de veulens van hun moeders te scheiden. De merrie's hebben hun energie dan weer nodig voor de volgende dracht en om de winter door te komen en de veulens hebben hun moeder niet meer zo hard nodig.

Voor de scheiding plaatsen we de hele kudde in een verse weide. In deze weide leren de veulens van hun moeders de weg naar lekker gras, water en een slaapplek. Omdat de scheiding in het begin best stressvol is, doen we dat alleen in een periode met goed weer, zodat de veulens niet ook nog belast worden met erge koude, regen of wind. Na een paar dagen halen we de merrie's uit de groep en brengen hen naar een weide uit het zicht. Voor de veulens blijft er een ouder oppaspaard bij hen. Dit is vaak een jonge merrie of ruin, net hoe het uitkomt.

Pas in het volgende voorjaar scheiden we de veulens en komen ze in de jonge hengsten of de jonge merrie kudde. Daar krijgen ze vier jaar de tijd om in de heuvels groot, sterk en volwassen te groeien.