Historie in het kort
Het begin
Als 16 jarig “Pennymeisje” (maar de Penny bestond toen nog niet) kocht Elselien haar eerste IJslander. De eerste jaren wist niemand haar te informeren over de extra’s van deze paarden, toch was de liefde ontwaakt. Het eerste paard werd welliswaar verkocht in verband met studie, maar al tijdens deze studie kwam niet alleen Anne, maar ook een tweede paard. Inderdaad weer een IJslander. IJslanders houden is geen hobby die je in je uppie doet. Alles is net even anders dan bij gewone paarden. Daarom zocht Elselien al snel aansluiting met mensen die ook iets hebben met IJslanders. Eerst eens meedoen aan een fokkerij-groepje, toen samen met stadsgenoten een weideproject opzetten. Het weideproject kreeg in de jaren steeds meer deelnemers en omstreeks 1990 had het dan ook de vorm van een samenwerkingsverband. Uit dat verband richtte Elselien in 1995 Punktur op; een IJslanderbedrijf dat met gasten werkt en waar alles om IJslanders draait.
De Punt
De boerderij op De Punt (waar de naam Punktur (IJsl:punt) vandaan komt) werd het middelpunt van nieuwe IJslander liefhebbers. Cursussen, ritten, verblijf, kampen en reunieen en van de mensen die er ooit een paard kochten. IJslanderliefhebbers leerden bij Punktur het vak. Enkelen woonden gedurende langere tijd op het bedrijf en velen begonnen een eigen carriere in de IJslandersport. Het bedrijf groeide en er kwamen heel veel vrijwilligers, stagiaires en een tweede vaste medewerker: Anne, de partner van Elselien.
Lessen
Wij hebben al meer dan 30 jaar ervaring met rijlessen geven en in die tijd hebben we er veel over nagedacht en erop gestudeerd. Daaruit hebben wij een uitgesproken en intensief systeem voor het lesgeven ontwikkeld. We willen graag iedereen in deze kennis over IJslanders laten delen. Opvallenderwijs nemen zelfs langgeschoolde ruiters veel kennis en vaardigheden van ons mee naar huis. We weten veel over gangen en gangaanleg en trainen onze paarden daar ook in. Al onze rijpaarden kunnen dan ook tölten.
Fokkerij vraagt ruimte: dus naar Polen
De fokkerij bleef het hart van het bedrijf. Daarvoor hadden we in de zomer de beschikking over 28 ha weiland en in de winter 21 ha. Voor de groep fokmerries met hun nakomelingen was het beschikbare land eigenlijk te krap. De fokkerij werd wel erg moeilijk toen we ‘s winters ineens nog weer 15 ha moesten inleveren. Jonge paarden opfokken moet je ons inziens doen op grote weilanden, waar de jonge dieren onbekommerd hun voedsel kunnen vinden en lekker kunnen spelen en rennen. Het bedrijf moest kiezen en Anne en Elselien kozen voor de fokkerij. Ze vonden via hun Poolse vriend Marek een nieuwe lokatie in Zuid-west Polen, op 8,5 uur autorijden vanaf De Punt. Daarheen vertrokken ze met de hele fokgroep en alle jonge opfokpaarden. De boerderij werd verbouwd en de heuvels werden onheind voor de paarden. De grote schuur is verbouwd tot twee grote open stallen en een hooiopslag. De fokkudde is sinds onze aankomst in Polen gestaagd gegroeid. Gelukkig is Polen na onze aankomst onderdeel geworden van de EU, dat maakt de grensovergang met en zonder paarden een stuk eenvoudiger.
Gasten in Polen
Natuurlijk is er ook in Polen plaats voor gasten! Voor de gezelligheid en omdat we nog steeds heel graag onze kennis en ervaring overdragen en je kennis laten maken met onze IJslandse paarden. Afgelopen jaren wisten al veel Nederlanders en Belgen ons te vinden. Omdat er ook steeds meer Poolse mensen komen wordt de sfeer nog leuker en internationaler! En ondertussen groeien we en veranderen we: We hebben nu ook echt 100 ha in beheer en ook de kudde is al een keer zo groot geworden. We zien in Polen een goede toekomst en willen hiervan alle gasten en zeker ook Poolse vrienden van laten meegenieten!




Dit wordt ons boek: